Kijken Met je handen Afdrukken

Ter gelegenheid van de opening
Van de expositie ‘Kijken met je Handen’
Stichting Beeldhouwerij Thorvald
Gehouden van 15-8 t/m 21-9 2009
te Bredevoort

 

KIJKEN  MET  JE  HANDEN

 

Ik herinner mij, dat dat vroeger niet mocht
Als kind wilde ik alles aanraken en vastpakken,
maar in de winkel mocht dat niet.
Dan zei de winkeljuffrouw: ‘niet kijken met je handen’.
Bij deze beeldententoonstelling willen we u juist aanmoedigen
om met de handen te kijken.
Want als u vindt, dat deze beelden een mooie vorm hebben,
en als de blauwe(of zwarte of soms groene) kristallen uw ogen strelen,
dan kunt u de behoefte of een verlangen voelen opkomen om het aan te raken,
met de handen vast te pakken en met uw hand te strelen,
te voelen, hoe glad het is, of hoe zacht het aanvoelt.
Of te voelen, hoe de kromming of bolling van een vlak verloopt.
Als je kijkt met je handen, kun je je ogen eigenlijk dicht doen.
Met gesloten ogen kun je meer voelen.
Dan verbind je je ermee
Dan laat je je vingers, je handen het werk doen.
Dan verbind je je met de steen, het oppervlak.
Je gaat dan in de steen, je dringt in het oppervlak door.
Dit verlangen om je te verbinden kan ieder mens herkennen.
Een ander woord hiervoor is liefde.
In de aanraking komt dit verlangen tot een zekere vervulling, bevrediging.
Je verbind je –afgescheiden- zelf met een groter geheel.
Juist aan het harde, fysieke, ontmoeten we het onstoffelijke, Goddelijke.
‘Aanraking is scheiding en verbinding tegelijk’. (Novalis)
Veel kunnen we er vaak niet over zeggen, maar meestal wel, dat we het ‘mooi’ vinden,
dat het een ‘mooie ervaring’ is,
en dan zeggen we tegen elkaar: ‘mooi hè’?
We delen de ervaring met elkaar.
Mooi is dat.

Paul de Lange